მესმის  ყაყანი  ნაბაზრალ  ქუჩის  -
ჰგვის  მეეზოვე  ქუჩას  და  დაისს...
ადამის  მოდგმას  თუმც  ბევრი  უჭირს,
ხომ  უხარია  ცოტა  რამ  მაინც?!.

ქვეყნად  ხომ  ბევრი  რამ  არის  ფუჭი,
ოდითგან  დღემდის  სულს  გვიმღვრევს  რაიც...
თუმც  ბევრი  ყალბი  დაინგრა  ბურჯი,
ყველა  ნაღდი  ხომ  გადარჩა  მაინც?!

ზეცის  შემყურეს,  თვალი  რომ  უჭრის,
რად  ზეციური  არ  ესმის  ხმაიც?!.
რად  მადლს  ვერა  გრძნობს  ყველა  იმ  ფუნჯის,
ასე  რომ  გვიმკობს  აპრილს  და  მაისს?!.

ვისაც  გული  აქვს  -  ხომ  უფრო  უჭირს?!.
და  მთელი  გულით  მას  უყვარს  მაინც!..