უცნაურად აღელვებული მოვედი ბარში, იქ სადაც მელოდი. შემხვედრი მამაკაცების გამოხედვამ მაგრძნობინა, რომ კარგად გამოვიყურებოდი , თამამად გამოვეშურე შენსკენ.
  ბარში ნახევრად ბნელოდა, აქა იქ ენთო სინათლე,  ისიც ოდნავ ბჟუტავდა. თვალებმა თავისით დაგიწყო ძებნა. აი გიპოვე, კუთხეში ზიხარ მაგიდასთან და მელოდები. დამინახე, წამოდექი, ჩემსკენ გამოემართე ნელი ნაბიჯით და ღიმილით. ასეთ სიბნელეშიც კი დავინახე უცნაური ნაპერწკალი შენს თვალებში.
  - ღმერთო, რა ლამაზი ხარ!- მითხარი და ისევ გამიღიმე.
    დავიმორცხვე და შენს შემოთავაზებულ სავარძელზე დავჯექი.
  - რას დალევ?-მკითხე.
  - რაიმე კოქტეილი, სულ ერთია, - გადამედო შენი სითამამე.
  - კარგი... - მითხარი და მიმტანს მოუხმე.
  - დღეს მივიღებ დაპირებულ ცეკვას, ხო? - მკითხე და ისე შემომხედე, მივხვდი, რომ პასუხი უკვე იცოდი. 
  - თუ კი დაგპირდი...მაგრამ, მგონი, ცუდად ვცეკვავ.
  - ჩემთან კარგად იცეკვებ, უბრალოდ მომენდე, კარგი? -ისევ ის ნაპერწკალი თვალებში.
  - კარგი, - დაგთანხმდი და პირველად ვინანე გადაწყვეტილება, თითქოს რაღაცის შემეშინდა.
  მოიტანეს კოქტეილი და რაღაც სასმელი შენთვის. უხერხულობის დასაფარავად სასმელს დავუწყე წრუპვა. შენ წამოდექი.
  - ორი წუთით დაგტოვებ, კარგი? -  რამხელა სითბო იყო შენს თვალებში.
  - კარგი! - ვთქვი და ვიგრძენი, რომ გავთბი.
  მართლა ორ წუთში დაბრუნდი,  ისევ თბილი გამოხედვით მითხარი, რომ ის სიმღერა შეუკვეთე, რომელიც გიყვარს, რომელზეც უნდა ვიცეკვოთ დღეს.
  უცებ, დარბაზში სასიამოვნო მუსიკა გაისმა, ტანში უცნაურმა ჟრუანტელმა დამიარა. ეს სიმღერა, ხომ მეც ძალიან მიყვარს, გავიფიქრე, მაგრამ არ გითხარი. უკრავდა რეი ჩარლზის  "Say no more"და ირგვლის საოცარ გარემოს ქმნიდა.
შენ წამოდექი, ხელი გამომიწოდე
  - ვიცეკვოთ, - ისევ ის გამოხედვა...
  ჩემი ხელი უსუსური ბავშვის მტევანივით დაიკარგა შენს  ძლიერ ხელში.
  მუსიკის გამომწვევი ხმა იფრქვეოდა ირგვლივ და ჩემს  სხეულში სითბოდ იღვრებოდა. შენ წელზე შემომხვიე ხელი, ოდნავ ახლოს მიმწიე შენსკენ. რატომღაც, სულ არ ვგრძნობდი ჩვეულ უხერხულობას. მართლაც მივენდე შენს მოძრაობებს. რიტმი შეიჭრა ჩემს სხეულში. თითქოს ჩემი სული ტკივილად აღიქვამდა იმ წამის მეასედსაც კი, როდესაც მუსიკა ჩერდებოდა. მე ვცეკვავდი შენთან! შენს სუნთქვას ყურთან ახლოს ვგრძნობდი და მაღელვებდა, ყურთან წარმოთქმული შენი სიტყვები,  თითქმის, არ მესმოდა. თითქოს ტანსაცმელი მეწვოდა ტანზე. ქვეცნობიერად, ალბათ სიამოვნებით მოვიცილებდი კაბას, რომელიც საგულდაგულოდ შევარჩიე  და, გავშიშვლდებოდი, რომ უფრო ღრმად განმეცადა  მუსიკით და შენი სიხლოვით გამოწვეული ვნება.
ღმერთო, რა ლამაზი იყო ირგვლივ ყველაფერი, რამხელა სითბო იყო შენს თვალებში, რა უჩვეულო  და თამამი ვიყავი მე.
გამეღვიძა და პირველად, სიცოცხლეში რეალობად შევიგრძენი ლამაზი სიზმარი. ის, სითბო და სითამამეც  გამომყოლოდა. და, სასწაულ ძალას მატებდა ჩემს სულს.დამენანა რომ ეს ყველაფერი მხოლოდ სიზმარი იყო და არასოდეს ახდებოდა. მე ხომ არასოდეს ვიქნებოდი ასეთი.
- "Say no more"- რატომღაც ხმამაღლა ვთქვი და წამოვდექი.