მოგონებებში რად დავბრუნდი, – თავად ვერ ვხვდები!...
სისხლის ცრემლებით ამიტირდა გული საბრალო.
სული დავკარგეთ!... ჩვენ, ორივე, ყისმათს ვნებდებით 
და ახლა მხოლოდ შეცდომები უნდა დავთვალოთ?

ყველა შეხვედრა – სულმტკივანი ცრემლით მთავრდება,
ყოველი ნერვი – თარზე გაბმულ სიმივით კვნესის,
სხეულზე ცეცხლად მოდებული გიჟური ვნებაც
გაცრეცილ ფურცელს ეფინება სტროფებად ლექსის...

და მაინც, - სადა ხარ?...
„ჭია–ჭია, მაპოვნინე!“...