*      *      *
ესეც მწვერვალი – შორი ედემი,
ესეც ბილიკი – შენი გოლგოთა,
ტვირთი ნაკოჭი – ნების ღვედებით,
ოცნება – რაიც გულით მოგქონდა.
მაშ აღარ შედრკე! – იარე წაღმა,
გადაახიე ტერფები ქიმებს,
ვიღაც მუხთალი დაგიგებს სარმას,
ვიღაც ბოროტად ჩაიქირქილებს . . .
მაგრამ იარე !
გწამდეს!
გიყვარდეს!
ედემი განა მარტო ლხენაა?!
დაეცი, აღსდექ . . .
ოღონდ იარე –
ბედნიერება თვითგამხელაა!