(ყველას,)

ვინც კი აპოლონთან თამაშს მოინდომებს,
და ლექსის საწერად კალამს აიღებს,
პოეტს ვერ ვუწოდებ, თუნდაც მომიმდურდეს...
გამგები გაიგებს!

ვინც კი სანთლით ეძებს ლექსში საჩოთიროს,
და მერე ,,პაპასავით ბრძნულად” გარიგებს,
კრიტიკოსს ვერ ვუწოდებ, თუნდ მწარედ გამკილოს!
გამგები გაიგებს!!!

ვინც კი სუფრაზე ჭიქას მოგირტყამს და
სამშობლოს, წინაპრებს ცამდე ადიდებს,
პატრიოტს ვერ ვუწოდებ, რა ვქნა, არა მწამს და?!...
გამგები გაიგებს!!!

ვიღაც მეხუთე აგარაკს იშენებს
და თან წყალობასაც უხვად არიგებს.
ქველმოქმედებს და სიყვარულს უგზავნის,
ჰაიტელ ობლებს, მშივრებს და ღარიბებს...
ვიღაც მეორე კი მეტროში ხატებს ყიდის,
მშენებარე ტაძრისთვის აგროვებს კაპიკებს...
მე არავის არ ვნსჯი, ჩემს სათქმელს ვამბობ და
მიმხვედრი მიხვდება, გამგები გაიგებს...

ვინც ქვეყნის სამსახურში მილიონს აგროვებს,
და მერე ამ მილიონს საფლავში წაიღებს,
არაკაცად ვთვლი და ამას არც დავმალავ!!!
გამგები გაიგებს!!!

მასპინძელს რომელსაც ბევრი არ აქვს, მაგრამ
სახლის და გულის კარს ფართოდ გაგიღებს,
ასეთ ადამიანს თუ თავს ვანაცვალებ
გამგები გამიგებს!

ვინც დღეს სიყვარულს სხვას ეფიცება და
ხვალ შენ ოცნების კოშკებს აგიგებს,
არ მჯერა! ხოდა გთხოვ შენც ნუ დაუჯერებ...
გამგები გაიგებს...

თუკი რეალისტს ვარჩევ რომანტიკოსს,
ოცნებებს ღამით ქვეშაგად დავიგებ
თუკი შევიყვარებ უცნობ ადამიანს
მისთვის საკუთარ სიცოცხლეს გავიღებ,
ზოგი გიჟს მიწოდებს, ზოგი _ ფანატიკოსს,
თუმც რაც მთავარია__
გამგები გამიგებს...