თუნდ დაილეწოს სამყარო,
ჩვენ არ გვანაღვლოს არამა!..

:):):):):)

მართლა მშვენიერია:)

მშვენიერია, მომწონს.
+5

ლამაზი ლექსია....

მაგარ!

უკაცრავად თქვენ:) ლამაზად წერთ

გაიხარე  შენ, ლამაზია, ძალიან მომეწონა.+++555:)

ვაიმეეე.. მეც მინდა რამე,თუნდაც ორი ბწკარი :">

ვა,რა მაგარი გალექსილები იყო ქვემოთ ჰა? +777 ყველაფერში:)))

ჩამაიარე, ქალ-ქარო,
წყაროზე თუნგიანამა,
გზა გადაგიჭრა ლეკივით
ლაღის არწივის მგვანამა.

მწვერვალებ გადაგატარო,
მდევარ-ხიფათის მგანამა,
ჩემს სახლში დაგაბინაო,
გაიჩხაკუნოს გარამა.

წყალს მე შაგასმევ მწყურვალსა,
ვნების გვიქროლოს ქარამა,
თუნდ დაილეწოს სამყარო,
ჩვენ არ გვანაღვლოს არამა!..
აი,ასე!
+5

69. ფეფნი შენნი, ავთა ჟამთა
საიდან სად არონესა...
გულიანო ფშავლის ქალო,
ჩემო დაო  ბ ა რ ო ნ ე ს ს ა!
შენ რომ ესპანეთით მლოცავ,
მაშლი სხივთა ქარონებსა,
ხელმეორედ ვიბადები,
სული უჟმურთ არ მონებსა, -
ერთადამც გვქნა, ვამღერებდით
ჩონგურებსა, გარმონებსა!..

შემოგევლე და გენაცვალე ასეთი ლამაზი ენისთვის. დიდ მადლობა საყვარელო :-* :-*

ვაიმე რა მაგარიაააა :) რაგაც სიმღერას მოუხდება ხალხურ მოტივებზე.... მომწონს მომწონს მომწონს :)

უიიი,ეს რა კარგი იყოოო. :) აი ეს ძალიან მომეწონა.+5

მთიული კაცის სიტყვებს გავს აი! კარგია!

ლამაზია..... სიმღერასავითაა..... :)

წყალს მე შაგასმევ მწყურვალსა,
ვნების გვიქროლოს ქარამა,
თუნდ დაილეწოს სამყარო,
ჩვენ არ გვანაღვლოს არამა!..

ძალიან კარგია, მიშა... 555

თამარს რა უნდა დავუწერო ახლა ისეთი
მადლობად ღირდეს, მის ქებად ღირდეს.
მას უყვარს ჰყავდეს ბევრი შვილები,
ფოფინით ზრდიდეს,
როგორც მსოფლიოს დედა ტერეზა
პატარებს, დიდებს,
თავს დასტრიალებს საიტზე ყველას,
უმართავს ხიდებს!

უუუფ!!! ბარვო შატილიონს!!!! (ტაშის სმაილიკი) :)

როგორც მზეწვია წიწკრებით ბუდეს,
მიმზიდველს, მტკიცეს, მყარსა და ლამაზს,
ისე აშენებს სტრიქონით ლექსებს -
ისე აკეთებს ეს  მ ე ს ხ ი  ამას.
სხვისასაც, როგორც საკუთარს ხედავს,
ვით დავუვიწყებ მე ამ ნიჭს, მთავარს.
მადლობელი ვარ, აქაც მოსულხარ
(ეხლა მივხედავ ბუკია თამარს)!

სადა ხარ ფშავლის გაზრდილო,
ფშაურ მადლს ვენაცვალები,
მენაც თავს მადგა ნიადაგ,
დედის ფოფინა თვალები.
დრო-ჟამით ფერგადასული,
ცრემლებით ნაელვარები.
ნაავდრალ ივრის ტოტივით
მეც მთიდან მოვექანები,
მეც  ილტოს წყალთან გავშალე
ჩემ ჯოგები და ფარები,
იქ სადაც  ფართედ გახსნილა
დიდი პანკისის კარები.
გულს დამრჩა სევდა-ანდერძად
მთის ხატის დანაბარები,
არ დავივიწყო სამსხვერპლო,
მამა-პაპათა ძვალები,
თორემ მოვლენ და წამლეკვენ,
წავალ-მოვალა ქარები.
ახმეტის მიწის სიწმინდე,
გულზე მალამოდ მეფონა,
აქ მკვდარიც კი გაცოცხლდება,
თავი სიზმარში მეგონა,
ახლაც ტანს მივლის ჟრუანტლად,
ამ კუთხის დიდი წარსული,
მის ყოველ გოჯზე დაინთხა
სისხლი რამდენი ქართული,
რომ ყოფილიყო მთა-ბარი,
უტეხი, წელგამართული.
მოველ და ვერ შეველეი,
დედის სურნელი ვიცანი,
მოვკვდი და გულზე მაყარეს
მისი ნაკურთხი მიწანი,
კვლავ დაბადება მომინდა,
გავტეხე კუბოს ფიცარი,
დღეს მთასთან ერთად ახმეტა
გულში მყავს დასაფიცარი.
მოდი, სადა ხარ, გეძახი,
არავინ არ გამაგონა,
სადმე ცივ ფშასთან ჩამოვსხდეთ,
გალაღდი, რამ დაგაღონა,
ერთად დავმღეროთ, დავუკრათ
ჩონგურია თუ გარმონა,
იმ დიდ სიყვარულს ვუმღეროთ,
რამაც სამშობლოს გვამონა.
თორემ ხომ იცი, საწუთრო,
რა ტკბილ-მწარეთა მქნელია,
სადაც სიცოცხლით გვალაღებს
იქვე სამარის მთხრელია.
ეს სიბრძნე მამა-პაპური
არ ახალია , ძველია.

ვაახ, ძლივს ამოვაღწიე აქამდე?!...

ლექსი კი არაა,
ლექსთა კრებულია.
მიშას სიტყვის მადლით
ყველა ქებულია...
ლექსით მოფერებაც -
გამართლებულია!

გაიხარე, მიშა!
5

მწვერვალებ გადაგატარო,

:) იფ, რა სხვანაირი და კარგია აქაური მთის ჰაერი!..

ლაღია არწივის მგვანაო,
ყელს შაგხდომია შანაო,
წაწლისად ყოილ გიხდების,
მტრისად ნალესი დანაო,
სიტყვა მომდგარი ბაგეზე,
ვმალე  და ვერა ვმალაო,
ილტოსპირს როცა იქნები,
შამეხმიანე ხანაო,
ვადიდოთ ჩვენი წყალ-ჭალა,
ჩვენი ბალღობის ლალაო,
იმ რჯულ-კანონით იცხოვრე,
რაც მამამ დაგიბარაო!

შატილონო, შამძლეო
დიდი ძმობის და მადლისა,
იცოცხლე, მუდამ მწადია
ილტოზე ნთება სანთლისა,
საძმო სუფრაზე დაჯდომა,
დალოცვა ჩვენი ქართლისა,
დადღეგრძელება ლექსისა,
როგორც სამყაროს ნათლისა,
მახარებს, ხმა რომ ჩამესმის
კაცისა ალალ-მართლისა!

ფეფნი შენნი, ავთა ჟამთა
საიდან სად არონესა...
გულიანო ფშავლის ქალო,
ჩემო დაო  ბ ა რ ო ნ ე ს ს ა!
შენ რომ ესპანეთით მლოცავ,
მაშლი სხივთა ქარონებსა,
ხელმეორედ ვიბადები,
სული უჟმურთ არ მონებსა, -
ერთადამც გვქნა, ვამღერებდით
ჩონგურებსა, გარმონებსა!..

მე რომ გიცნობ აქ, "ურაკზე",
ისე არვინ გიცნობს,  თ ე ნ გ ო! -
კაი კაცი და პოეტი, -
შენი ძმობა კიევს მერგო!
მრავალჟამიერი გქონდეს,
ქართვლის ნერგო, უფლის ნერგო!
მადლობელი ყველაფრისთვის! -
აბა, ვით არ მეთქვა ეგო?!

ლაღის არწივის მგვანაო,
ყელს შაგხდომია შანაო,
წაწლისად ყოილ გიხდების,
მტრისთვის ნალესი დანაო.
გრძნობა მომდგარი ბაგეზე,
ვმალე და ვეღარ ვმალაო,
ილტოსპირს როცა იქნები,
შამეხმიანე ხანაო,
ვადიდოთ ჩვენი წყალ-ჭალა,
ჩვენი ბალღობის ლალაო,
იმ რჯულ-კანონით იცხოვრე,
რაც მამამ დაგიბარაო!

შემოგევლე მაგარო კაცო, თბილო და კეთილო ფშაველო :-*

      გამარჯვება მიშავ. მე იმ დროს შემოვედი ურაკპარაკზე, შენთან უაზრო ჭიდილში გართულნი, ჩემთვის უცნობნი, რომ გიმღვრევდენ სულს და გონებას. პირად მიმოწერაში შეგატყვე გულგატეხილი იყავი და აქ ახალი ლექსების დადებაზე უარს ამბობდი. გაგიმეორებ ჩემო ძმაო იმას, რაც მაშინ გითხარი - შენ პოეტი ხარ, მრთლაა პოეტი და შენი ლექსი ჩვენს ახალგაზრდებს წინ უნდა ედოთ, რათა ყოველდღე კითხულობდნენ. უმგვანოებამ რომ არ ჩაითრიოს ჩვენი მომავალი და ქართულ სიტყვას ეშმაკები არ დაეპატრონონ.
      აქაც, ყველგან, სადაც კი ხელმგიწვდბა დადე ხოლმე მშვენიერი შენი ლექსი ჩემო გემრიელო კაცო. მამა ზეციერი იყოს შენი შემწე და მფარველი კარგო პოეტო.

მაკა, კოლხეთის ასულო,
მადლობა, ჩემო დაია,
კარგი ხარ, კარგზედაც კარგი, -
სულ მსურდა ამის თქმაია, -
შენი ენა თუ წარმოთქვამს,
ოქროდ იქცევა ქვაია!

ჩემი ამ ლექსისადმი აღფრთოვანების სათქმელად შემოველ  ილტოსპირელო აქ და ეგ რა პოეზიის ცეცხლი დაგიტრიალებია!
აფერუმ, შენს მადლიან ენას და კალამს სიტყვის დიდოსტატო!!!

ჩემო დობილო კესანე,
უნდა გაგანდო ესა მე:
არსადაც მე არ წავსულვარ
და არც ეგ მითქვამს წელსა მე!
მზესა და სითბოს მივუძღვნი
ქვეყნად ყვავილთა მთესავებს!..

არავინ არის ქვეყნად უმტერო,
ეს შენც მშვენივრად იცი, ჰუნტერო!
სულ სიხარულით გევლოს ამ ქვეყნად
შორს შენგან ჭერი უშუქ-უდენო!
მადლობელი ვარ ჩემთან მოსვლისთვის,
კაი ხალხს ლამის ღამე ვუთენო!

ილტოსპირელო, მიხარია, რომ დაგვიბრუნდი... კესანებს დაგიტოვებ.. ძალიან მომწონს აქ.. აღარ წახვიდე:))

ჰე, ჩამოვლილო
ჩემს გზას, დაისო,
არა ხამს წყენა
გულზედ დაისო!
ჩამოვლისთვისაც
მადლობელი ვარ,
დღეს რომ მოხვედით
აქ შენ და ისო!..

სერგეი ნეველს
სიტყვის ხმლის მქნეველს
ბაგენი ჩემნი
პოეტს არქმევენ!
და კაცს აქვევე!
და ძმას აქვევე!

ჩემი თვალებით - ლილით,
მეც გეფერები, ლილიტ,
მთვარეც გეფეროს ღამით,
მზეც მოგეფეროს დილით!
გევლოს, გევლოს და გევლოს
სულ სიყვარულით ტკბილით!

სიყვარული და სიკეთე მყოფი
ბევრისთვის ბევრი შენ გახლავს, ფოფი,
ამიტომ მინდა, რომ შენ თავადაც
სულ სიხარულში გიხილო მყოფი!

ალივაკელის სამადლობელიც
სათქმელი მაქვს და
შევუქე გული,
შევუქე აღზრდა,
სიტყვათა წყობა,
დინება აზრთა!

ჭას - ღრმას და მშვიდსა,
ჭას - სუფთას, სათნოს,
გულები ჩვენი
მოესინათლოს, -
ეხაროს ერსა,
ეხაროს ქართლოსს!

ბაზერაშვილი ეკა
კომენტს რო დაწერს ექა,
ზეცა ზურმუხტის ხდება
და ხავერდები - თექა!

წყალს მე შაგასმევ მწყურვალსა,
ვნების გვიქროლოს ქარამა,
თუნდ დაილეწოს სამყარო,
ჩვენ არ გვანაღვლოს არამა!..

ვაუ... ;)

ჩამოვიარე :)

ამასღა ვეტყვი ჩემს გვერდზე ანთას:
ღმერთმა ეგ გული მუდამ აანთას!

ცისკენ ლოცვა წავა ნელი,
მიწყივ პოეტ სავანელის,
გაახარებს გულებს ჩვენსას
მოვა სუქი, წავა ბნელი!

კიოთ მიგიხვდი - ფეთქავს სენსორი -
ფშაველი უნდა იყოს ცენ-ზორი,
თუ არა, არც გააფუჭებს რას,
მომილოცინია თბილი სეზონი!
მადლობელი ვარ, რომ წამიკითზე,
ღმერთმა გილოცოს ყურე-ეზონი!

ქალ–ქარი.....  მაგარი  ეშხიანი  ლექსია!
5!

მომწონს მომწონს მომწონს.. 5+++++++++++++++++ :)

გზა გადაგიჭრა ლეკივით
ლაღის არწივის მგვანამა.
+2

ჩამაიარე, ქალ-ქარო,
წყაროზე თუნგიანამა,
გზა გადაგიჭრა ლეკივით
ლაღის არწივის მგვანამა.

გაიხარეთ!

ანთას დავეთანხმები...ულამაზესი ლექსია...5555555

დიდი ხანია, რაც თქვენი მკითხველი ვარ,
მოხარული ვარ რომ ამასწინად  პირადადაც გაგიცანით,
გაიხარეთ!

პატივისცემით

ჩამაიარე, ქალ-ქარო,
წყაროზე თუნგიანამა,
გზა გადაგიჭრა ლეკივით
ლაღის არწივის მგვანამა.
.
მარგალიტები...

qarTuli sityvis kargi profesionali... aseTia Cemi Sefaseba!!!
leqsTa xiblis ici fasi,
sityvac giWris franguliviT,
suls dautkbob yvela msmenels,
orovela gabmuliviT.

Kiot gaigo gamgebma mishas risi tqmac swadia,fshaveli kacis natqvami yovei sityva nagdia!:-)

წევრო, კილოც ფშაურია
და თავადაც ფშაველი ვარ,
ღმერთმა ხელი მოგიმართოს,
მე შენიც მადლობელი ვარ,
რომ ნახე და წაიკითხე,
კარგი კაცის მძმობელი ვარ!

ძააან ძლიერია, თან ფშავური კილოა თუ არ ვცები..
++, შეძლებისდაგვარად :):)

უნდა ვთქვა ახლა, ჩემო მე-დეა,
გული სულ იმის მოიმედეა,
რომ ჩემი ლექსიც მოგეწონებათ,
და ამ სიტყვაზე, მოდი, მენდე ა!
სანამ თქვენა ხართ ლექსი დავწერო,
არ ჩამოვღამდე, არ დავბერდეა!

გუკას მადლობა და წარმატება,
მისი ლექსები ფრთებით ზეცამდე
ფრინავდნენ ხოლმე და ფრთებს გაშლილებს
არ უშვებდნენ და არ იკეცავდნენ!

როგორ მიყვარს ბატონო მიშა თქვენი ლექსები... თქვენი წაკითხულიც რომ მოვისმინე თეატრში ძალიან მესიამოვნა... ჩავიწერე კიდეც . მოგიკითხეთ პატივისცემით :)

შემოქმედელო დავით,
თუმც კი ზოგი რამ დავით
გვითქვამს, უფრო კი მეტად
გვაქვს გულნი სისადავით
სავსე, ამიტომ ამ ლექსს
ქე მოგიმთავრებ ამით!

როგორ ვთქვა
მადლობა ჰადესსო (!) :)
მაცალეთ, მეც მოვრგავ
სამ-ოთხ ხეს,
და მერე წამოვალ ჰადესში;
არ ვიცი - ჯოჯოხეთს? სამოთხეს?..

თუნდ დაილეწოს სამყარო,
ჩვენ არ გვანაღვლოს არამა!..

სასიამოვნოდ იკითხება თქვენი ყველა ლექსი :)

5

ratqmaunda batono misha tqvennairma kargma poetma bevrze-bevri lexi unda daweros!
unda werot ,werot da ar gacherdet!
gaixaret!!!

მოგიკითხეთ ბატონო მიშა
ლექსს მოწონება

მაშ, მაძლევ დასტურს,
ძვირფასო ვერო,
რომ მეც სხვებივით
ვიჯდე და ვწერო?
დიდ მადლობა თანადგომისთვის,
შე გულკეთილო,
შე მშვენიერო!      :)  :)  :)

შენს ენას თაფლი, ბრუტუსო,
ოღონდ ფრთხილად და ჩუმად კი,
თორემ გაგიგებს, რომ მაქებ,
არის აქ ერთი ჩუვაკი!
ლაფსა და ტალახს მოგაყრის,
ვერას გშველოდეს ჩუმლაყი!..  :)  :)  :)
ისე, კი, დიდი მადლობა,
პარნასი ლახე ულახი!

batono misha,dzalian kargia!

did warmatebas gisurvebt!

სხვისი არ ვიცი და ჩემი აზრით დიდი პოეტი ხართ! :) კომენტარებში დაწერილი ლექსები განსაკუთრებით მომეწონა... :) +2

ეხლა მეც საგონებელმა შემიპყრო:
ლექსად? ულექსოდ?
მაგრამ გონება სტრიქონებს
თავისთავად და უკვე ქსოვს,
მაინც ვაფასებ ლალისა,
ზარები ზეცით ურეკსო,
ამ დიდბუნებოვნებთვის
ვუსახსოვრებდი ურეკსო!

ვაფასებ,თქვენს გუშინდელ პასუხს.
ვაფასებ ჩემს გევრდზე შემოსვლას და იმ კომენტარს.
რა იქნება სულ ასეთი რომ იყოთ?:) როგორც გუშინდელ პასუხში და დღევანდელ ჩემს გვერდზე კომენტარში?:)



და ძალიან მიყვარს ნიჭიერი ადამიანები.


დედას ვფიცავარ გულწრფელი  ვარ.
პ.სარ მეგონა თუ ამ გვერდზე შემოვიდოდი.:)

დაკარგული თქვენ კი არა,
ეს მე ვარ და ბედიც მკარგავს,
გული ჩემი სამადლობელს
მოგართმევთ და მოგაქარგავთ!

ძალიან კარგია:)
5!

გაიხარე მიშა...გაიხარე...

ვაჟკაცისა და პოეტის
სახელ დაიდვა ვაჟამა,
ერეკლემ ყალიჩაურმა,
გული დ გონ კი არ აჟამა,
ხევსურეთ გუდანმ დალოცოს,
ფშავიდან - დიდმა ლაშამა!

:) :) :)

შენ რა გჭირდა, შე კეთილო,
შე ლურსმანო, დასაბლოკი?
აგრემც მაგათ დააბიჯებს
ყალყსშემდგარი ცხენი ფლოქვით!
მართლად ცხოვრობ, არ სხვასავით
ვინმეს რადმე ფეხის ლოკვით!

ჰაი ქვექურის ჯვარო...მაგარ ლექს ას ხვთის მადლმა...მთა...მთა მინდაააააააააააააააააა...

ბატონო მიშა,ჩემზე რაღას დაწერთ :D
ლექსი მომეწონა
+2

გიგოსთვის უნდა გაიღო,
კაცს თუ რამე გაქვს საუნჯე,
უნდა დაჯდე და უსმინო,
ჯობია კიდეც დამუნჯდე,
მაგის ძმობას და ნათქვამთა
გულ-გონით უნდა დაბღუჯდე!

გუგუავ, აგრემც დაგლოცავს
ყველა ხატები კახეთის,
ღვინო დაგვიდგა ხირსისა
და მწვადი სადმე, ახ, ერთი!
ძმობისთვის, მეგობრობისთვის
შენს გულს, გადახსნილს, ვღნახევდი!

ცისკარივითა ცქრიალებს
ცისკაძის გული-ფიალა,
ღმერთის სიყვარულს შეგაფრქვევს,
უცებ მრთელდება იარა...

დილის ცვარ-მარგალიტია,
რაც ია-იამ მიტია,
სითბო-სიკეთის მთოვია,
და ბევრზე მეტი მითია!
მადლობელი ვარ, ცხადია,
ლექსისთვის - სხივად მინთია!

სანო, შენ, უბრალოდ, პოეტური სმენა და ხედვა არ გაგაჩნია, ეგ არის და ეგ!

აქ მე პოეტური ვერაფერი ვერ ვნახე..და პოეტის დაწერილი და კიდე ბევრი და..

იხარე ილტოსპირელო,
მთის მადლმა ენა გინამა,
სიყვარულ ვერ დაიტიოს
მაგ შენი გულის ბინამა!
მთის ქარ-ჩანჩქერად მოსულხარ,
გარს ქალ-ყვავილნი გხვიანა...
დილის მადლ შეგეწეოდეს
როგორც ამ ლექსმა მიამა....
:)))

გზა გადაგიჭრა ლეკივით
ლაღის არწივის მგვანამა.
+5!!!

იარაღის ჩხაკუნის ხმაც შემომესმა თითქოს! მაგნაირ ქალ-ქარას ისე არ დაგანებებენ მისი მოკეთეები :)

"!ლაღი, ლამაზი ლექსი, მთის ქარ- სურნელით გაჯერებული!

მთიდან ქალის კალთის მონაბერი!!!
კარგი ხარ მიხეილ!!!
გაიხარე შენა!!!