მე ყველაფერს შეგისრულებ,
თუ არ დაგვიანდა,
ერთი უცხო მგზავრი ვარ და
მივალ ნაგვიანევ
გზაზე,გრძნობა ხის ტოტებში
ჩუმად გაიპარა,
გული ფეთქავს გამალებით,
კმარა!კმარა!კმარა!
შენს თვალებს კი,როგორც ფოთლებს
ნამი დასტყობიათ,
შენი სევდის უთქმელ მიზეზს
მზერით მატყობინებ,
მე კი ფიქრში,ხანაც ცხადში,
ტუჩზე კოცნას გპარავ,
გული ფეთქავს გამალებით,
კმარა!კმარა!კმარა!
და ორთქმავალს ცის რელსებზე
მიაქროლებს ქარი,
დგნ-დგნ,დგნ-დგნ,
გრძნობებს ბოლქვა ბოლქვა,
უშვებს ზეცის სილურჯეში,
მე კი კოცნას გპარავ,
გული ფეთქავს გამალებით,
კმარა!კმარა!კმარა!


    კვაზი უმახინჯესი,ორიათასოცდა...