ო თ ხ ი ვ ე      მ ხ რ ი დ ა ნ        ქ ა რ ი ა ,  ზ უ რ გ ი ს
ქ -      უსახლკარო ხარ, მიუსაფარი                                -ზ
ა-      და როგორც ფოთოლს, მოწყვეტილს ხიდან    -უ
რ-      ძირს დავარდნამდე, გაწვალებს ქარი                - რ
ი-      ზურგის ქარია ოთხივე მხრიდან.                        -გ

ა-      ებრძვი, ასკდები სივრცის ცხაურებს,                  -ი
ზ-      თავისუფლების მუდმივი ტყვე ხარ,                  -ს
უ-      უკვე ბორკილიც აღარ ხმაურობს,                        -ქ
რ-      შეგხორცებია, მოიხსნი,  ვეღარ!                            -ა                       

გ-      უძლებ გულისძვრებს, ასოც ბალიანს,                -რ
ი-      ეპიცენტრში კი ღრმავდება ბზარი...                  -ი
ს-      იცოდე მაინც, რა სამსჭვალია?-                            -ა
ო-      სტიგმებივით რომ გიკაწრავს ბწკარებს            -ო
თ-      გულზე და სისხლიც გელევა, მუხტიც.              -თ
ხ-      მიღწეულიც გკლავს, მიუღწეველიც                  -ხ
ი-      გამოსასყიდსაც    მუდმივად  უხდი                  -ი
ვ-      წარსულს წამებით, დროის მძევალი.                  -ვ
ე-      და ისე ჰგავხარ სკარლეტ  ო-ჰარას                      -ე
მ-      (სუსტსა და გამძლეს, აბრეშუმივით),                  -მ
ხ-      რომელსაც თითქოს, წაართვეს "ტარაც"...            -ხ
რ-      მომავლიდან კი,  კვლავ სიჩუმეა.                        -რ
---

ი-      ერთხელაც, იღბალს ესვრი ხელთათმანს,          -ი
დ-    იმ იმედით, რომ აღარ დაგინდობს...                  -დ
ა-      წვიმა  იქნება, ჭრილობას დაგბანს...                    -ა
ნ-      სეკუნდანტივით იდგება ბინდი...                        -ნ

ქ  ა  რ  ი  ა ზ  უ  რ  გ  ი  ს,მ  ხ  რ  ი  დ  ა  ნ, ო თ  ხ  ი  ვ  ე