|
საყვარელია :)
პოეტური კადრია :)
მცვიოდეს ყველა უჯრედიდან შენი არ ყოფნა, შენი სიშორე ზღვაზე უფრო იყოს გაშლილი და უჰაერო უშენობა მქონდეს სამყოფლად. ამოდი! შენთვის არაფერი არის მანძილი...
2-4 სარითმო წყვილი არ მომეწონა ამ ლექსში.უბრალოდ,ცუდად მოხვდა ყურს იმ ფონზე,როგორი ლექსიცაა -დინამიური,დახვეწილი,კარგი სარითმო წვილებით სავსე,ამიტომაც ამ სტროფმა დააზარალა.
მომწონს! ვნიშნავ თავფურცელზე
სასიამოვნო წასაკითხია... მართლაცდა რა უცნაური ტრადიციაა
ხან დედასავით თბილი გული აქვს, ხან დედინაცვლის ცივი ხელები, ხან მოფერებით კმაყოფილია, ხან სიგიჟისგან განახელები...
ისეთ კომენტარებს აკეთებენ ბედუინზე, აუცილებლად დავიწყებ კითხვას, ამ რომანსაც წავიკითხავ... ამჟამად შემოვიხედე... წარმატებები და ღვთის მადლი თქვენს მადლიან შემოქმედებას...
სათაური მიშლიდა ხელს, რომ წამეკითხა :)
"გამოარჩე" ახალი ფორმაა რამე?
ლექსი კი კარგია :)
სიყვარულმა არ იცის დაბალი, მსუქანი და მელოტი სამაგიეროდ იცის ფიქრები , წუხილი და ლოდინი :)
შავია მიწა, წამო სადაც, არ არის შავი, ეს რა ფერია აღარ მახსოვს, უშენოდ მწვანე.
თოვლმა მოთოვა, თოვლის კაცი, თოვლივით თეთრი, როცა დადნება, სითეთრესაც შეატყობ ალბათ:)
უპს :D
სადაც სიყვარული აღარაა, ის თვალები აღარ გამოდგება სარკედ.
|