|
კარგი, პოზიტიური ლექსი.
გამოცანა: იცის და არ იცის ადამიანმა რა არის? სიკვდილი!
იცის რო მოკვდება, მაგრამ არ იცის როდის , ამიტომ
ნუ ვეპატიჟებით,
ნუ გეშინია სიკვდილის,
მშვენებად გქონდეს კაცობა... რა მშვენიერი ფრაზაა
ბრძენმა თქვა: ყველაფრის დაბრუნება შეიძლება,
დროს, დროს ვერ დააბრუნებო.
სიგიჟე და სიბრძნე ერთმანეთს ჰგავდნენ, ჰო, მარა რით არ გვანენ ?
თუმცა
მსოფლიო სამედიცინო იმპერიამ "სიგიჟე" -გაქრაო,
არ არსებობსო.
ვფიქრობ, ეს ვიკა მჟავანაძის ერთ-ერთი საუკეთესო ლექსია... "შენ, ჩემი სულის ჩამონათალი". - და სხვა, იდუმალი, არაჩვეულებრივი რითმებით გაწყობილი. თითქოს, იესოსთანაცაა დიალოგი, თანაც, იდუმალი რჩება ბევრი რამ, სწორედ ამას ვაფასებ პოეზიაში, ბოლომდე ართქმას. ბრავო!
სად გაგახსენდა ბობი ფიშერი ცხონდა მისი სული.
საწყალი ბავშვი, გული მეტკინა.
ნათელი ხიზირის სპეტაკ სულს.
მადლობა მუხა საყვარელო!
ადრეც მითქვამს, რომ ჩემი ლექსების დიდი ნაწილი რაიმე კონცეფციის პოეტური ექსპლიკაციაა.
ეს ლექსიც ასეა.
არსებობს აზრი, რომ პიროვნების შინაგანი ხმა - ეს მისი მშობლების ხმაა, თუ მშობლები გამზრდელებით ჰყავდა ჩანაცვლებული - მაშინ გამზრდელთა ხმაა,
ამ ლექსის პოეტური კონცეპტი ასე გავიაზრე - პოეტის, შემოქმედის შინაგანი ხმა - დანარჩენებისაგან განსხვავებულია, იგი მთელი ცხოვრების მანძილზე შეხვედრილი ადამიანების ხმებისგან შედგება, - იგი მთელი ორკესტრია და ხშირად გესმის კია, მაგრამ ძნელი გასაგებია, ვინ რა ხმას გამოსცემს. შენ გგონია ამ შინაგან ხმათა მეშვეობით საკუთარ ბედს თავად მართავ, დირიჟორი შენა ხარ, მაგრამ შენ მხოლოდ ხელებს იქნევ და სინამდვილეში - ღმერთის ნებაზეა ეს ყველაფერი.
მუხა, მადლობა.
show must go on!..
5
ოოო შინაგანი ხმა სხვაა,
კარგი ლექსის, კარგი თარგმანი!
სონეტების უბადლო შემსრულებელო!
თქვენი მოწოდება გალაკტიონთან ერთად
აქტუალური თემაა.
დასაწუნი ლექსი არაა,მაგრამ გულწრფელი უნდა ვიყო ვთქვა სიმართლე წაკითხვის შემდეგ , ჩემი სუბიექტური შეფასებით ლექსი მძიმე , სიღრმისეულად სევდიანი,პესიმისტური ჟღერადობის ხმებით არის გაჯერებული, თუმცა ეს არ არის ნაკლი,
თუ ( ალბათობის თეორიას ) დავუჯრებთ ალბად ეს არის ავტორის შინაგანი ემოციის სრული წარმოჩენა,რაც დასაფასებელია, ამიტომ ჩემი შეფასება 5.
ძალიან, ძალიან მომწონს.
გიო, კარგია! გ. მარგველაშვილის ერთი ლექსი მომაგონა, სადაც სიზმრად მშობლებს ხედავს და ცდილობს სიზმრის დიდხანს შენარჩუნებას.
საბრალოა ის ადამიანი ვისაც სიყვარული ერთხელ მაინც არ განუცდია ცხოვრებაში...
კარგია.
კარგი თარგმანი.
ლიტერატურის ისტორიაში არის კლასიკური მაგალითები. როცა ერთარსად იქცევიან ნაწარმოების პერსონაჟი და ავტორი.მაგრამ
ლიტერატურულმა გამოცდილებამ აჩვენა, რომ ზოგჯერ ნაკლებად სანდოა პერსონაჟები, მემუარები, მოგონებები თვით ავტორთA აღიარებებიც კი... ხანდახან ისინი ერთმანეთ ს გამორიცხავენ და დიდ წიინააღმდეგობებს აწყდებიან.
ხშირ შემთხვევაში მწერლის პიროვნება არ ჰგავს მისივე ნაწარმოებებს.
ერთი გოგო მაინც გყვარებია, ბრალი იმას ვისაც ეს არ განუცდია.
არმეიუმორისტულა!
ამინ!
ღმერთმა აცხონოს და გაანთლოს
მართლაც რომ მასე მოხდა
მადლობა მუხა,კარგი ადამიანი ბრძნადებით,იმედია დადგება დრო როცა ვიმღერებ ამას...
დიდი მადლობა, მუხა, იხარეთ, კარგო ადამიანო!
რობერტ ფროსტის
ფილოსოფიური ელემენტებით შეზავებული პოეზიის თარგმნა ძნელია, თუმცა
ჩვენმა ოთარ ცისკაძემ შეძლო.
გულიანი ლექსი-სიმღერა !
არა და ვითომ ინსტრუქცია?!
მადლობა, ვანანო.
|
