|
ადაჟიო.
ძალიან კარგია, სული აქვს ამ მოთხრობას და სუნთქავს.
მომეწონა.
:) ველისციხელი გოგო სულაც არ იყო ლილე, შიშველ ხმალზე გაფრენილი კვიცი იყო მისი საგვარეულო გერბი.
მეფის ღირსი იყო და თავის ფასიც იცოდა მანაც და დედამისმაც. გამოეკვეტა ველისციხელი გლეხი უადგილო ადგილას,
შეეპოტინა იმას, რაც არ ეკუთვნოდა და ამიტომ დაკარგა.
თავისი ტოლი და სწორი უნდა იცოდეს ყველამ. მაშინ აქვს სიყვარულს ფასი ხალხის თვალში.
სხვანაიარად სავიშვიშო, საჭორაო და უბედურების მომტანია.
იქნებ მომდევნო თავი ამ შაბათ-კვირის ხარჯზე დავდო. :)
მადლობა თემურ
საინტერესოა. პირობითი გაყოფით,
განსაკუთრებით ლექსის ქვემორე ნახევარი.
++
ანუ?
გმადლობთ გულიანა, მადლობა.
პატივისცემით ნ ე ქ ტ ა რ ი.
ასე მგონია, ზოგიერთი სიტყვა თუ ფრაზა ვინმე სხვამ ჩაწერა -თქო (ჩუმად) ამ მშვენიერ ტექსტში.
ერთ კარგ მოთხრობად მხოლოდ სათაურიც კი კმარა.
საოცარი არ არის :)
"გიჟპოეტების" განაჩენია ეგ.
გარდა ქართველობისა, გურიასთან მეც კარგი ხალხი მაკავშირებს... თუ დაბრუნება მეღირსა, მათ აუცილებლად ვესტუმრები . <3
გულიანი სტუმარმასპინძლობა ყველგან ათბობს... ++
ფილიგრანულია ++
5
მაგარი ხარ ლევან!
კარგი ნათქვამია.
არის აქ პირად ემოცია.
ეს წიგნი ბავშვობიდან ჩემი ერთერთი საყვარელი წიგნი იყო... რაღაც განსაკუთრებული ხიბლი და საუცხოო სილამაზე აქვს... პირადი ცხოვრება და სახელმწიფოს ინტერესების დაცვა ერთმანეთს კვლავ უპირისპირდება... მიუხედავად ამისა,ლილეს არ ვამართლებ,ზოგადად ქალს უფრო მეტი თავდაჭერა მოეთხოვება,ნებისმიერ ადამიანთან ურთიერთობის შემთხვევაში,თუნდაც ეს ლაშა გიორგისთან დამოკიდებულებაში...მებრალება,დედოფალი...ლუხუმი... და ზოგადად იმ პერიოდის საქართველო ისტორიულ ჭრილში...თითქოს ქვეყანასაც იგივე ბედი ეწია,რაც იმდროინდელ წიგნში მოქმედ გმირებს...ქართული ლიტერატურა ყოველთვის გამორჩეული და იდეალურია...
+5
ბატონო ოთარ,მადლობა,რომ ეს საინტერესო წიგნი გაგვახსენეთ!
ჩემი ერთ-ერთი უსაყვარლესი რომანია ლაშარელა. :)
გმადლობ, ნინა! :*
|
